خرید بک لینک
دقیق تر نگاه کن، به شاعری که ماه را
به بند می کشد چنان، مهی که خط راه را
میان واژه واژه ها چو عشق می رسد ز ره
غزل سپید می کند، چو یوسفی که چاه را
به سان گرد لشگری که از نبرد خسته است
امید بسته در شفق، سپیدی پگاه را
ز خشم بیت ها دلش، قرار می دهد ز کف
به دار واژه می کشد، سراسر سپاه را
پگاه می رسد ولی نگاه یل پر از غم است
چگونه باز پس دهد، تقاص اشتباه را
و آخرین اسیر را به دست باد می دهد
چو شاعری که شعر را...گلوله ای که شاه را

برچسب: نویسنده: طاها رستمیان تاريخ: پنجشنبه 27 دی 1397 ساعت: 21:26

صفحه بندی