فصل شعر و شبنم

خدایی کن و باز از زندگیم یه فصل پر از شعر و شبنم بساز

بذار تو نگات عشق ویرون بشه تو پس کوچه های اذون تا نماز

مث زخم روزای دلواپسی نمک خورده ی دست تنهایی ام

عروج یه شعر پر از بی کسی تو شبهای تاریک رسوایی ام

بذار بغض من تو نگات بشکفه واسم اشک شیرین ترین حادثه است

تو ترسیم روزای تاریک عشق نگاه تو روشن ترین هندسه است

نگین نجابت، خدای غرور واسم یک سبد شعر شرجی بیار

تو پایین ترین کوچه های غزل گمم یک نفس باش و اوجی بیار

تو روزنامه های پر از حادثه بذار نبض لبخند تو جا بشه

بذار تو سکوت دل آدما نگاه تو، تفسیر حوا بشه

دو تا دستتو رو زمین باز کن تو آغوش تو عشق بی انتهاست

تو خوابیدنت، شهر می خوابه و تو بیداریات شعرهام کیمیاست

04:00
دوشنبه 1 دی ماه 93